Ülkeler sahip oldukları kaynaklar, iş gücü, teknolojileri bakımından birbirlerinden farklıdır. Bu farklılıklar araya girdiğinde her ülkede her ürün üretilemediğinde ve başka ülkelere de ihtiyaç duyulduğunda ticaret dediğimiz kavram ortaya çıkar. Uluslararası piyasalara giriş stratejisi genel ve temel anlamda ihracata, sözleşmeye ve yatırıma dayalı olarak gruplandırılır. İşletmeler yukarıda bahsedilen uluslararası piyasalara giriş stratejilerine de bağlı kalarak yurtdışında bulunan diğer işletmeler ile işbirlikleri yaparlar. Sözleşmelere dayalı ortaklık yoluyla birlikte yatırım yaparak farklı iş modelleri üzerinde çalışırlar.

          Dış ticarete açılmak ülkelerin ekonomilerini önemli düzeyde etkiler. Ekonomisi kötü olan ülkelerin üretimini artırması açısından ürettikleri ürünleri dış pazara açmak önem taşır. Günümüzde de ülkelerin neredeyse hepsi dış ticaret yapmaktadır. Söz gelimi işletmelerin büyümesi ve gelişmesi yalnızca bulundukları ülke pazarında yaptıkları ticaretle değerlendirilmemelidir. Globalleşme her alanda yaşanmaktadır ve ticaret de kendisini uluslararası bir boyutta göstermeye başlamıştır.

Dış ticarette yeni iş modelleri aşağıdaki gibidir:

1. B2B İşletme – İşletme: Bu iş modeli bir işletmeden diğer işletmeye ürün tedarik etmek demektir. Bu model sayesinde alıcı ve satıcı firmalar aynı web sitesinde buluşurlar.
2. B2C İşletme – Tüketici: Bu iş modeli firmadan tüketiciye yönelik bir iş modeli olarak tanımlanır. Bu modelde firmalar ürünlerini kendi sanal mağazalarında satışa sunabilirler. Yine aynı şekilde tüketiciler de aradıkları ürünlere buradan ulaşabilirler.
3. C2B Tüketici – İşletme: Bu iş modeli de tüketiciden firmaya şeklinde tanımlanır. Tüketicilerin firmaya ürün veyahut hizmet karşılığında ücret teklif etmesidir.
4. C2C Tüketici – Tüketici: E- ticaret sektörü artık büyüdü ve bu iş modeline yol açtı. Müşterilerin siteye ödemiş oldukları komisyon ile birlikte karşıdaki müşteriye satış uygulamasıdır.

Dış Ticaretin Önemi

          Ekonomik kalkınma açısından dış ticaret bir hayli önem taşır ve hatta aynı yolda ilerlerler. Yüksek milli gelire sahip olmak için ülkelerin ihracatı artırması gerekir. Günümüzde küreselleşen bu dünyada ülkelerin kapalı bir ekonomi ile yaşamaları mümkün olmayan bir gerçektir. Uluslararası pazarlamaya önem verilmeli, yeni ticaret yolları arayışına girilmelidir. Küresel açıdan da ekonomik olarak önem arz eden bir uygulamadır.

          Günümüzde dünya ülkelerinin çoğu ya  az gelişmiş, ya da gelişmekte olan ülkeler düzeyindedirler. Az gelişmiş ülkelerde kişi başına düşen milli gelir azdır ve bunu yükseltecek olan da yukarıda bahsedilen gibi ihracat yapılmasıdır. Dış ticaret artarak farklı ürünler piyasaya sunulduğunda küreselleşme penceresinden bakılıp ekonominin güçlendiği görülecektir.

          Ancak büyümenin olabilmesi ve kalkınmanın yaşanabilmesi için uzmanlaşmak şarttır. Bu uzmanlaşma yoğun teknolojili sektörlerde olur. Bu şekilde bir değerlendirme yapıldığında is az gelişmiş ülkelerdeki kalkınma ve dışa açılma daha düşük seviyede olacaktır.

Transit Dış Ticaret

          Transit kavramı, bir ürünün belirli bir ülkeden başka bir ülkeye hiçbir vergi ödemeden nakledilmesini ifade eder. Yurtdışında ya da serbest bir bölgede yer alan bir işletmeden satın alınan ürünlerin ülke üzerinden transit yapılarak yine yurt dışında ya da serbest bölgede bulunan ülkeye satışının gerçekleştirilmesidir. Transit ticaret uygulamalarının bazı türleri bulunmaktadır:

    –    Ülkeye döviz kazanılması şartıyla transit ticaret, yabancı kökenli ürünlerin diğer ülkeye tran sit olarak satılması.

    –    Yurtdışından alınan ürünlerin diğer bir ülkeye satılması. Buna reeksport da denir. Bu uygulamada ithalat sonrasında ürünün markası değiştirilerek ihraç yapılır.

    –    Switch adlı ticaret türünde ise ürünler doğrudan satıcı ülkeden alıcı ülkeye gönderilir. İki farklı ülke arasında gerçekleştirilen ihracata verilen isimdir.

Dış Ticaret İşletmelerinde Sermaye Türleri

          Sermaye, bir girişim için öncelikli değer taşıyan özelliklerdendir. Bir girişimin faaliyete başlaması ve bunu devam ettirebilmesi için gerekli olan para veyahut mal olarak tanımlanabilir.

    –    Niteliklerine göre sermaye: Birincisi nakit sermayedir. Ortaklar tarafından parasal olarak işletmeye verilen değerleri ifade eder. İkincisi de maddi olmayan sermayedir. Maddi olmayan sermaye ise patent, şerefiye, imtiyaz gibi haklardan oluşan değerleri ifade eder. Birinci sermaye modeli somuttur, ikinci sermaye modeli ise soyuttur.

    –    Kaynaklarına göre sermaye: Öz sermaye ve yabancı sermayedir.

    –    Kullanım amaçlarına göre sermaye türleri: İşletme sermayesi ve sabit sermaye olarak ikiye ayrılır.

          Bir de entelektüel sermaye vardır. Bu sermaye türü işletmenin faaliyetlerini devam ettirebilmesi için sahip olması gereken maddi olmayan unsurlardır.